രാവണന്‍മാര്‍ കൂടുതല്‍ ഉള്ള കാലഘട്ടത്തില്‍ ഇത്തരം സിനിമ ആവശ്യം : ക്ലാസും മാസും ഹൊററും ചേര്‍ത്ത് കൈയ്യടിപ്പിച്ച് ടിയാന്‍

 രാവണന്‍മാര്‍ കൂടുതല്‍ ഉള്ള കാലഘട്ടത്തില്‍ ഇത്തരം സിനിമ ആവശ്യം :  ക്ലാസും മാസും ഹൊററും ചേര്‍ത്ത് കൈയ്യടിപ്പിച്ച്  ടിയാന്‍
Posted by
Story Dated : July 8, 2017

ഉറക്കത്തില്‍ നിന്നുമുണരുന്ന ഒരു നിമിഷാര്‍ദ്ധനേരം മാത്രമാണ് സ്വപ്നവും യാഥാര്‍ഥ്യവും തമ്മിലുള്ള അകലം. ഇവിടെ വാരണാസിയില്‍ നിന്നും മൈലുകള്‍ അകലെ കുടുംബത്തോടൊന്നിച്ചു താമസിക്കുന്ന പട്ടാഭിരാമഗിരി കാലങ്ങളായി അത്തരം ഒരു സ്വപ്നത്തിന്റെ തടവറയിലാണ്. വേദപണ്ഡിതനും ബ്രാഹ്മണകുലജാതനുമായ ടിയാന്‍ പൂര്‍ണ ദൈവസങ്കല്പത്തിലും മനുസ്മൃതിയിലും അടിയുറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്ന നന്മ കാംക്ഷിക്കുന്ന ഒരു സാത്വികനാണ്. ഒരുനാള്‍ ഭക്തിയെ കച്ചവടമായി കാണുന്ന ഭഗവാന്‍ എന്ന ആള്‍ദൈവവും പട്ടാഭിരാമനും നേര്‍ക്കുനേര്‍ കാണേണ്ടിവരുന്നു. അവിടെ കുടിലതയുടെ കപടമുഖത്തിന് നേര്‍ക്ക് ഗിരിയുടെ സത്യപ്രജ്ഞതയുടെ വിജയം കാംഷിക്കാന്‍ മറ്റൊരഥിതി കൂടി കടന്നുവരുന്നു.fffsf

ഒറ്റ നോട്ടത്തില്‍ ക്ലാസും മാസും ഹൊററും ടെററും ചേര്‍ത്ത് കയ്യടിപ്പിചിരുത്താനുളള ശ്രമമാണ് ചിത്രം. അതേസമയം ആദിശങ്കരനില്‍ തുടങ്ങി ഇന്നിന്റെ മത ദൈവ സങ്കല്പങ്ങളിലെ മൂല്യവശത്തില്‍ ഭാരതം ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ഹൈന്ദവസംസ്‌കാരത്തിന്റെ ഉണര്‍ത്തുപാട്ട് കൂടിയാണ് ടിയാന്‍. ഏകസ്വരൂപമായിരുന്ന ഭാരതമക്കള്‍ പലമതത്തിലായി വിഭജിച്ചുപോയെങ്കിലും ഒടുവില്‍ അവര്‍ അഭിരമിക്കുന്നത് ആ ഏകത്വത്തില്‍ ആണെന്ന് ഉറക്കെ ഉദ്‌ഘോഷിക്കുന്നുമുണ്ട് ടിയാന്‍. ഇന്ത്യന്‍ ജനത എന്നും നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ പാതകമായ ഇന്ത്യന്‍ മുസ്ലിം എന്ന പ്രയോഗത്തെ അത്യന്തം ശക്തിയോടെ അടിവരയിട്ട് ഉറപ്പിക്കുന്നുമുണ്ട് ടിയാന്‍. ഇന്ത്യന്‍ ജനതയെ ഹിന്ദു / മുസല്‍മാന്‍ എന്ന വേര്തിരിവില്‍ നിര്‍ത്തി ഒടുവില്‍ പരിപൂര്‍ണ രക്ഷ പൂര്‍വമതത്തിന്റെ ലിപികളില്‍ മാത്രമെന്നും ഉളുപ്പില്ലാതെ പറഞ്ഞുവെക്കുന്നുണ്ട് ടിയാന്‍. അസ്ലം മുഹമ്മദ് എന്ന മുസല്‍മാന്‍ വീണ്ടും സത്യജന്മം ജനിക്കുന്നത് അഗോരികള്‍ക്കൊപ്പം, പഴയതെല്ലാം മറന്ന് മുന്നോട്ട് സത്യദീക്ഷ കാംഷിക്കുവാന്‍ പറഞ്ഞു വിടുമ്പോള്‍ സംഭാഷണസകലം ഇങ്ങനെ പോകുന്നു. ഹിന്ദുമതം പോലെ ശ്രേഷ്ടമത്രെ മുസ്ലിം മതവും.t
ഒളിച്ചുകടത്തുന്ന ഹൈന്ദവ അജണ്ട അതിന്റെ പൂര്‍ണതയില്‍ നില്‍ക്കുന്ന സിനിമാറ്റിക് എസ്‌പ്ലോസീവ് ആണ് വ്യാപക അര്‍ത്ഥത്തില്‍ ടിയാന്‍. ഗോമാത വിഷയത്തില്‍ അച്ഛന്‍ മകനെ തല്ലുന്നത് പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ ഒരു കളിയാക്കല്‍ ആണെങ്കിലും അടിയുറച്ച വിശ്വാസസംഹിതയെ സംരക്ഷിച്ചു നിര്‍ത്തണം എന്നു തന്നെയാണ് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. ഇവിടെ പിന്തുടര്‍ന്ന് വരുന്ന ആചാരങ്ങള്‍ പിന്പറ്റാന്‍ മടി കാണിക്കേണ്ടതില്ല എന്നു തന്നെയാണ് ലേഖകന്റെയും അഭിപ്രായം. അതേസമയം അത് അടിച്ചേല്പിക്കല്‍ ആവുന്നതിനോട് യോജിപ്പുമില്ല. മഹാശയ് ഭഗവാന്‍ എന്ന ആള്‍ദൈവ കള്ളനാണയത്തോട് അകന്നുനില്‍ക്കാന്‍ ആവശ്യപ്പെടുന്ന ടിയാന്‍ തന്നെ വസുന്ധര എന്ന ആള്‍ദൈവത്തെ പ്രകീര്‍ത്ഥിക്കുന്നുമുണ്ട്. ആള്‍ദൈവങ്ങള്‍ തട്ടിപ്പ് എന്നതില്‍ നിന്നും മാറി ചിലര്‍ മാത്രം മോശം ബാക്കി ”അമ്മ’ സങ്കല്പങ്ങള്‍ അത്ര മോശമല്ല എന്നും പൊതിഞ്ഞു പറയുന്നുണ്ട് മേല്‍പടിയാന്‍.
ചതുര്‍വേദവും ചാതുര്‍വര്‍ണവും കെട്ടുപിണഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ഭാരതീയ സംസ്‌കാരത്തില്‍ മനുഷ്യാ നീ മണ്ണാകുന്നു എന്നതില്‍ നിന്നും മനുഷ്യാ നീ ഈ മതമാകുന്നു എന്നും വിളിച്ചുപറയുന്നുണ്ട് ടിയാന്‍. പട്ടാഭിരാമന്റെ അവസാന ഉദ്‌ഘോഷവും അസ്‌ലവും ഗിരിയുമായുള്ള അവസാന കൂടിക്കാഴ്ചയും വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട് ഈ വസ്തുത. അസ്ലം മുഹമ്മദ് എന്ന കഥാപാത്രത്തിന്റെ ശക്തി കേന്ദ്രത്തിന്റെ ഉറവിടം എന്തെന്നോ അയാളുടെ പ്രസക്തിയെന്തെന്നോ ശാസ്ത്രത്തെ തോല്പിച്ചുകൊണ്ടും സാമാന്യയുക്തിയെ വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ടും ഇടകലര്‍ത്തി പറയുന്നുണ്ട് സംവിധായകന്‍. അതേ സമയം തന്റെ കയ്യില്‍ കിട്ടിയ തിരക്കഥയെ സിനിമരൂപത്തില്‍ ആക്കിയത്തില്‍.പിഴച്ചില്ല ടിയാന്. ഉഗ്രന്‍ വിഷല്‍സ്, നല്ല vfx രംഗങ്ങള്‍, തകര്‍പ്പന്‍ പശ്ചാത്തല സംഗീതം. പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളുടെ നല്ല പ്രകടനം ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന കളര്‍ ടോന്‍ തുടങ്ങിയ മേഖലകളില്‍ എല്ലാം ഭേദപ്പെട്ട പ്രകടനം കാഴ്ച വെച്ചിട്ടുണ്ട് ടിയാന്‍. ടിയാന്‍ എന്ന പേരില്‍ പോലും ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച കൗതുകത്തെ സമര്‍ഥമായി വ്യക്തമായ അജണ്ടയില്‍ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തുന്നുമുണ്ട് ടിയാന്‍. പട്ടാഭിയില്‍ നിന്നും അസ്ലമിലേക്കുള്ള ദൂരം ഒരു സ്വപ്നത്തില്‍ നിന്നും യാഥാര്‍ഥ്യത്തിലേക്കുള്ള ക്ഷണ നേരം കൊണ്ട് മാറുന്നത് പോലെ ടിയാന്‍ ജനതയെ അഡ്രസ്സ് ചെയ്യുന്നതും മൂല്യത്തിന്റെ അളവുകോല്‍ ആ പ്രത്യേക മതവിഭാഗത്തിന്റെ മൂലക്കല്ലിലേക്ക് കയറ്റി കെട്ടിക്കൊണ്ടാണ്. ഹിന്ദു / ക്രിസ്ത്യന്‍ / മുസ്‌ലിം തുടങ്ങി മനുഷ്യനെ ഭിന്നിപ്പിന്റെ പാതയിലെത്തിച്ച മതവിഭാഗങ്ങളോട് എനിക്ക് യോജിപ്പില്ല. എല്ലാ ഭാരതീയനും സ്വന്തം സഹോദരനാണ് എന്ന രാഷ്ട്രത്തിന്റെ വിശ്വാസ സംഹിത ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം പരസ്പര സ്‌നേഹത്തെക്കാള്‍ വലിയ ദൈവമുമില്ല. ഞാന്‍ നിയാകുന്നു, നി ഞാനാകുന്നു എന്ന ആശയത്തോട് മാത്രം സിനിമയില്‍ യോജിപ്പ് പ്രകടിപ്പിക്കുമ്പോഴും ആ ഞാന്‍ വേദന്തങ്ങളിലും ദ്രാവിഡ സംസ്‌കാരത്തിലും ഉരുവായി ഞാനായി മാറി എന്നതിനെ എതിര്‍ക്കാതെ തരവുമില്ല.
സിനിമാറ്റിക് ആയും പൊളിറ്റിക്കല്‍ ആയും കയ്യടിച്ചിരുത്തേണ്ട ഒന്നല്ല കയ്യകലത്തില്‍ നിര്‍ത്തേണ്ട ഒന്നു മാത്രമാണ് ടിയാന്‍. അതിസങ്കീര്ണവും പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ പിടിതരാത്തതുമായ ഒട്ടനവധി മുഹൂര്‍ത്തങ്ങള്‍ കോര്‍ത്തിണക്കിയ ശരാശരിക്കും താഴെ നില്‍ക്കുന്ന സിനിമനുഭവം മാത്രമാണ് ടിയാന്‍.
ദൈവിക സാന്നിധ്യവും മൂല്യങ്ങളും വ്യക്തവും സ്പഷ്ടവുമായി പറഞ്ഞുവെച്ച നന്ദനം പോലുള്ള ചിത്രങ്ങള്‍ മുന്‍മാതൃക ആയി നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഏകലവ്യനില്‍ പ്രേതം കൂടിയ ഈ ഒളിച്ചുകടത്തല്‍ എന്തിന് എന്നതും ചിന്താവിഷയം.

കടപ്പാട് : ജോണി വെള്ളിക്കാല
മൂവി സ്ട്രീറ്റ് ഫേസ്ബുക്ക് പേജ്

Comments