അമിത ദേഷ്യം ഒഴിവാക്കാന്‍ ചില മാര്‍ഗങ്ങള്‍

അമിത ദേഷ്യം ഒഴിവാക്കാന്‍ ചില മാര്‍ഗങ്ങള്‍
Posted by
Story Dated : January 6, 2017

-ഫഖ്‌റുദ്ധീന്‍ പന്താവൂര്‍

മിക്ക ആളുകളുടെയും പരാതിയാണ് അമിതമായ കോപം ജീവിതം താറുമാറാക്കുന്നുവെന്ന്. കോപം, കലി, ദേഷ്യം, ക്രോധം പേരുകള്‍ പലതാണെങ്കിലും ഇവന്റെ തീഷ്ണഭാവം പലപ്പോഴും ജീവിതത്തിന്റെ ഒഴുക്ക് നഷ്ടപ്പെടുത്തും. ഭീഷണിയുടെ, പേടിപ്പിക്കലിന്റെ, ബലപ്രയോഗത്താലുള്ള കാര്യസാധ്യത്തിന്റെ, ആധിപത്യത്തിന്റെ എല്ലാം ഉപകരണമാണ് ദേഷ്യം.

കോപം നിയന്ത്രിക്കാന്‍ വഴികള്‍ പലതുണ്ട്. അതിന് മുമ്പ് നാം മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് കോപം അത്ര നീചമായൊരു വികാരമല്ല എന്നതാണ്. ആവശ്യമുള്ളിടത്തുപോലും ദേഷ്യം പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയാത്തവന്‍ ഒന്നിനും കൊള്ളാത്തവനാണ്. സന്തോഷം, വെറുപ്പ്, ഭയം, കോപം ഇതെല്ലാം ഈശ്വരന്‍ മനുഷ്യനില്‍ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച കഴിവുകളാണ്. ഇത് ആവശ്യ സമയത്ത് പ്രകടിപ്പിക്കാനും നിയന്ത്രിക്കാനാവശ്യവുമായ പക്വതയാണ് ജീവിതത്തില്‍ നാം നേടിയെടുക്കേണ്ടത്. വൈകാരിക പക്വത ഇല്ലാതെ വരുമ്പോഴാണ് അമിത ദേഷ്യക്കാരായി മാറുന്നത്. അമിത ദേഷ്യം കുടുംബത്തിലും, ഓഫീസിലും, ജോലിയിലും, സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കിടയിലും ഒരാളെ അസ്വസ്ഥനാക്കും. നമ്മെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് ദേഷ്യം എന്ന വികാരമാണങ്കില്‍ നമുക്കതിനെ വരുതിയില്‍ കൊണ്ടുവരാന്‍ കഴിയില്ല. അതേസമയം നമ്മുടെ നിയന്തണത്തിലാണങ്കിലോ കാര്യങ്ങള്‍ കൈപ്പിടിയിലൊതുക്കാം.

ദേഷ്യം വരുമ്പോള്‍ തലച്ചോറില്‍ ചില മാറ്റങ്ങള്‍ സംഭവിക്കും. സമൂഹജീവിയായ മനുഷ്യന് അതുവരെ സാധിക്കാത്ത പലതും ദേഷ്യം വരുമ്പോള്‍ ചെലവുകുറഞ്ഞ രീതിയില്‍ ചെയ്യാനാകും. അതിജീവനത്തിനുള്ള കരുത്ത് പലപ്പോഴും ദേഷ്യം മൂലം ഉണ്ടാകുന്നതലച്ചോറിലെ മാറ്റങ്ങള്‍ നല്‍കുന്നുണ്ട്. ജീവന്‍ നിലനിര്‍ത്താന്‍ അതിയായി പോരാടാന്‍ തലച്ചോറിനെ സജ്ജമാക്കുകയാണ് ദേഷ്യത്തിന്റെ പ്രരകശക്തികളിലൊന്ന്. ദേഷ്യം വരാന്‍ കാരണങ്ങള്‍ പലതാണ്. അധിക്ഷേപം, പരിഹാസം, വിശ്വാസത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യല്‍, ഭീഷണി, വിശപ്പ് ഇങ്ങനെ ദേഷ്യം ഉല്‍പ്പാദിപ്പിക്കാന്‍ കാരണങ്ങള്‍ പലതാണ്.

തലച്ചോറിലെ ന്യൂറോണ്‍ സംഘത്തിലെ ക്ഷതങ്ങളാണ് നിയന്ത്രിക്കാനാവാത്ത ദേഷ്യത്തിന് കാരണം. ഇവര്‍ക്ക് സന്തോഷം കുറവായിരിക്കും. എന്തുകാര്യങ്ങളും പെട്ടെന്ന് ‘ചൂടായി’ട്ടാണ് പ്രതികരിക്കുക. തലച്ചോറിന്റെ ഇടതും വലതും ഭാഗത്തായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന അമിഗ്ദല എന്ന ന്യൂറോണ്‍ സംഘമാണ് സന്തോഷവും സങ്കടവും പേടിയും തോന്നിപ്പിക്കുന്നത്. പേടിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വികാരങ്ങളുടെ കേന്ദ്രമാണ് അമിഗ്ദല. പേടിപ്പിക്കുന്ന മുഖങ്ങള്‍ ഇവിടെയാണ് ഓര്‍ത്തുവെക്കാറ്. ഇതേമുഖം പിന്നെ കാണുമ്പോള്‍ ഇതിനെ പ്രതിരോധിക്കാന്‍ തലച്ചോറ് തയ്യാറെടുക്കും. ദേഷ്യത്തിന്റെ തുടക്കം ഇതാണ്.

ദേഷ്യം നിയന്ത്രിക്കുന്നത് വലതുഭാഗത്തെ അമിഗ്ദലയും, ദേഷ്യം ഉല്‍പ്പാദിപ്പിക്കുന്നത് ഇടതുഭാഗത്തെ അമിഗ്ദലയുമാണ്. തലച്ചോറിലെ സന്ദേശ കൈമാറ്റങ്ങള്‍ താറുമാറായാല്‍ ദേഷ്യം നിയന്ത്രിക്കാനാവില്ല. അമിത ദേഷ്യക്കാരെ കണ്ണടച്ച് കുറ്റപ്പെടുത്തും മുമ്പ് ഇതെല്ലാം ഒര്‍ക്കുന്നത് നന്ന്. ഒന്നും മനപ്പൂര്‍വ്വമല്ലെന്നര്‍ത്ഥം. നിരന്തരം മെഡിറ്റേഷന്‍ ചെയ്തും, മുദ്ര ചികില്‍സകളിലൂടെയും അമിത ദേഷ്യങ്ങള്‍ നിയന്ത്രിക്കാം. കാര്യങ്ങളെ ശാന്തമായി സ്വീകരിക്കാന്‍ മനസ്സിനെ പാകപ്പെടുത്തുക. സന്തോഷം എന്ന വികാരം സിറടോണ്‍ എന്ന ഹോര്‍മോണ്‍ ശരീരത്തില്‍ ഉല്‍പ്പാദിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഇതിന്റെ അളവ് കുറഞ്ഞവരില്‍ ദേഷ്യം കൂടും. ദേഷ്യം ‘അഡ്രീനലീന്‍ ‘ എന്ന ഹോര്‍മോണാണ് ഉല്‍പ്പാദിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതോടെ കണ്ണ് ചുവക്കും… ശക്തി വര്‍ധിക്കും.. ഞരമ്പുകള്‍ വലിഞ്ഞുമുറുകും… എന്തും ചെയ്യാന്‍ തലച്ചോറ് പാകപ്പെടുത്തും. അതുകൊണ്ട് അമിത ദേഷ്യക്കാര്‍ സിറടോണിന്റെ അളവ് വര്‍ധിപ്പിക്കണം .പാരമ്പര്യമായി കോപത്തിന്റെ വര്‍ധിത അളവ് കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടും.

ഒരു കഥയുണ്ട്. നമ്മുടെ വികാരങ്ങള്‍ ഓരോന്നും നൈസര്‍ഗികമാണെന്നും അത് അടക്കിവെച്ച് നശിപ്പിക്കാനുള്ളതല്ലെന്നും ഈ കഥ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു .
കുന്നിന്‍ചെരുവിലൊരിടത്ത് കുറ്റിക്കാട്ടില്‍ ഉഗ്ര വിഷമുള്ള ഒരു സര്‍പ്പം ജീവിച്ചിരുന്നു. ഗ്രാമീണരില്‍ പലരെയും ആ പാമ്പ് കൊന്നിട്ടുണ്ട്. ഇതോടെ കുറ്റിക്കാട്ടിലെ മരച്ചുവട്ടിലേക്ക് ആരും പോകാതായി. ഒരിക്കല്‍ അതുവഴി ഒരു സൂഫിഗുരു വന്നു. ഗ്രാമീണര്‍ സര്‍പ്പത്തിനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞിട്ടും ഒട്ടും ഭയക്കാതെ സൂഫി കുറ്റിക്കാട്ടിലെത്തി.

സൂഫിയെ കണ്ടതോടെ ഒരു ഇരയെ കണ്ട സന്തോഷത്തില്‍ ഭീകരനായ സര്‍പ്പം വിഷം ചീറ്റാന്‍ പാഞ്ഞെത്തി.
ഒട്ടും കൂസലില്ലാത്ത സൂഫി എന്താകാര്യം എന്ന് പാമ്പിനോട് ചോദിച്ചു .

സര്‍പ്പം ഞെട്ടി ..!
”ഞാന്‍ നിങ്ങളെ കൊല്ലാന്‍ പോകുന്നു’ .
‘ എന്നെ കൊന്നിട്ട് നിനക്കെന്ത് ഗുണം ?
അതോടെ സര്‍പ്പം കൂളായി …
സൂഫി പറഞ്ഞു
”ഇനി മുതല്‍ ആരെയും കൊല്ലരുത് ‘

അന്ന് മുതല്‍ പാമ്പ് അഹിംസ മാര്‍ഗം സ്വീകരിച്ചു. ഒരെലിയെപ്പോലും തിന്നാതായ പാമ്പ് മരത്തില്‍ നിന്ന് വീണ ഇലകള്‍ മാത്രം തിന്ന് ജീവിക്കാന്‍ തുടങ്ങി .

നാളുകള്‍ക്ക് ശേഷം ഗ്രാമീണര്‍ കുറ്റിക്കാട്ടിലെത്തിയപ്പോള്‍ മയങ്ങിക്കിടക്കുന്ന പാമ്പിനെ കണ്ടു. പഴയ ശൗര്യമൊക്കെ പോയി പച്ചിലപ്പാമ്പ് പോലെ ആയിരുന്നു.കുട്ടികള്‍ കല്ലെറിഞ്ഞും അടിച്ചും പാമ്പിനെ ദ്രോഹിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അഹിംസയല്ലേ …. അഹിംസ.
പാമ്പ് എല്ലാം സഹിച്ചു. പോരാത്തതിന് സൂഫിയുടെ ശിഷ്യത്വവും.

അങ്ങനെ അതുവഴി വന്ന സൂഫി, പാമ്പിനെ കണ്ടതോടെ ആകെ വിഷമിച്ചു.
സൂഫി ചോദിച്ചു.

‘നിങ്ങള്‍ക്ക് എന്ത് പറ്റി ?
പാമ്പ് വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു
‘അങ്ങ് പറഞ്ഞ പോലെ ഞാന്‍ ആരെയും കൊല്ലുന്നില്ല. നന്നായി, ഇപ്പോള്‍ അഹിംസാ മാര്‍ഗത്തിലാണ് ‘
സൂഫി ചെറിയൊരു മൗനത്തിന് ശേഷം പറഞ്ഞു.
‘ ഞാന്‍ കൊല്ലരുത് എന്ന് മാത്രമെ പറഞ്ഞുള്ളൂ .. ചീറ്റരുത് എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. നൈസര്‍ഗികമായ കഴിവുകള്‍ പ്രകടിപ്പിക്കാതിരുന്നാല്‍ സ്വയം നശിക്കുകയെയുള്ളൂ … ‘

ഈ കഥയില്‍ വലിയൊരു പാഠമുണ്ട്. ജീവിതത്തില്‍ നാം എപ്പോഴും ഒരേ ഇമോഷനില്‍ മാത്രം ഒതുങ്ങിയാല്‍ പോര. എല്ലാം വേണം. അതായത് സന്തോഷം, ദുഃഖം, കോപം, ഭയം എല്ലാം വേണം. പക്ഷെ ഒന്നിന്റെയും അടിമയാകരുത്.

(മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകനും, അധ്യാപകനും, ഹിപ്പ്‌നോട്ടിക്കല്‍ കൗണ്‍സിലറും, മൈന്റ് കണ്‍സള്‍ട്ടന്റുമാണ് ലേഖകന്‍. 9946025819)

Comments